terug

De Synagoge

De Synagoge

 (1805)

Leeuwarden was in de 19e eeuw het joodse centrum van Noord-Nederland. Rond 1880, op het hoogtepunt, woonden ruim 1200 joden in Leeuwarden. De joodse gemeenschap woonde voor een groot deel in de straten rondom Bij de Put. De synagoge, het joodse gebedshuis, stond in de Sacramentstraat, de joodse school aan het Jacobijnerkerkhof (waar in 1987 ook het joodse monument is geplaatst) en de Joodse begraafplaats lag tot 1833 aan de Groeneweg. In Leeuwarden zetelde ook het opperrabbinaat. In 1805, na de burgerlijke gelijkstelling van 1796, werd een nieuwe synagoge naar ontwerp van de Leeuwarder stadsarchitect Gerrit van der Wielen geopend. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog woonden nog ruim 600 joden in Leeuwarden. In de jaren dertig waren velen naar elders (o.a. Amsterdam) vertrokken. Na de oorlog keerden nog geen 60 mensen terug. Bijna iedereen was omgekomen in de concentratiekampen. Van de eens zo levendige joodse bedrijvigheid in Leeuwarden was niets over. De synagoge werd in 1948 opnieuw gewijd maar bleek al snel te groot. In 1964 werd de synagoge gesloten en de Thorarollen en het interieur werden verscheept naar Israël.  Later werd een kleinere synagoge in de Slotmakersstraat betrokken.

Info Reacties Streetview